مرگ پاتریک مقدس

و در این روز از سال 461 میلادی، سنت پاتریک ، مبلغ مسیحی ، اسقف و عالی ترین مرجع روحانی ایرلندی ، در شهر ساول داون پاتریک در ایرلند درگذشت.

بیشتر آنچه در مورد زندگی افسانه ای پاتریک بدست آمده است مربوط به کتاب کُنفِسیو است ، که او در سالهای آخر عمر خود نوشته بود. پاتریک در بریتانیا ، و احتمالاً در اسكاتلند ، در یك خانواده مسیحی مرفه و دارای تابعیت رومی متولد شد. در سن 16 سالگی توسط غارتگران ایرلندی اسیر و به بردگی گرفته شد. شش سال تمام، به عنوان یك گله دار در ایرلند كار كرد و برای کسب آر امش و آسایش به ایمان عمیق مذهبی روی آورد. به دنبال ندایی که یک شب در خواب شنید ، از آنجا فرار کرد و توانست وارد کشتی شود که به طرف انگلیس حرکت می کرد ، او سرانجام در انگلیس دوباره به خانواده خود ملحق شد.

در کتاب کُنفِسیو آمده است که پاتریک در انگلیس دوباره خواب می بیند که فردی به نام ویکتوریوس به او نامه ای با عنوان "صدای ایرلندی ها" می دهد و پاتریک هنگام خواندن آن نامه، احساس می کند که صدای مردم ایرلند را هم می شنود که خواستار بازگشت و همراهی دوباره او در ایرلند هستند. پاتریک پس از پایان تحصیلات دینی کشیش شد و سپس به مقام اسقفی رسید. وی در سال 433 وارد ایرلند شد و به تبلیغ آموزه های انجیل و دین مسیحیت پرداخت و هزاران ایرلندی را پیرو دین مسیح کرد و کلیساهای زیادی را در سراسر کشور بنا کرد. پاتریک پس از 40 سال کار خستگی ناپذیر، مسافرت های متعدد، تدریس و زندگی فقیرانه، سرانجام در 17 مارس 461 میلادی در ساول، جایی که اولین کلیسای خود را بنا کرده بود چشم از جهان فرو بست.

از آن زمان تاکنون افسانه های زیادی در باره پاتریک بوجود آمده است. گفته می شود که وی بعنوان حامی قدیس ایرلند، صدها نفر را در یک روز غسل تعمید داد و از یک شبدر سه برگ - معروف به شامراک (شبدر ایرلندی) - برای توصیف تثلیث مقدس استفاده کرد. در عرصه هنر و آثار هنری ، بر اساس اعتقادی که در مورد توانایی او در بیرون راندن خزندگان از ایرلند وجود داشت، غالباً وی را در حال له کردن مارها ترسیم می كردند. برای قرنها ، ایرلندی ها روز درگذشت سنت پاتریک را به عنوان یک تعطیلی مذهبی گرامی می داشتند و صبح در کلیسا جمع می شدند و و بعد از ظهر هم با غذا و نوشیدنی مراسم را به پایان می رساندند. ،با این حال اولین رژه به مناسبت روز سنت پاتریک در سال 1762 در شهر نیویورکِ ایالات متحده آمریکا و توسط سربازان ایرلندی که در ارتش انگلیس مشغول به خدمت بودند برگزار شد و نه در ایرلند. سالها بعد، این رژه ها به نمایشی نمادین از وحدت و قدرت مهاجران تحت تعقیب ایرلندی و آمریکایی در آمد و بتدریج به صورت یک جشن مردمی ایرلندی-آمریکایی بر جای ماند.. این جنبش در سال 1995 میلادی یعنی هنگامی که دولت ایرلند یک کارزار گسترده را برای معرفی و بازاریابی روز سنت پاتریک به عنوان راهی برای توسعه گردشگری و به نمایش گذاشتن بسیاری از جذابیت های ایرلند به سایر نقاط جهان آغاز کرد، جهانی شد ، امروزه ، 17 مارس به یک روز جشن بین المللی تبدیل شده است که در آن میلیون ها نفر در سراسر جهان بهترین لباس های سبز رنگ خود را به تن می کنند و برای تهیه آبجو و تماشای رژه ها و. نوشیدن به سلامتی شادی ایرلندی ها گرد هم می ایند.