سگ داشبرک آلپین

بخش ها:

  1. تاریخچه و اهلی کردن سگ داشبرک آلپین

    • سگ داشبرک آلپین یکی از نژادهای تنومند و قوی و کوتاه قد سگ های بویاب است که برای اولین بار در اواسط قرن 19 در کوهستان های اتریش به دنیا آمد. این سگ از جفت گیری سگ های هوند اتریشی که جثه بزرگتری داشتند با سگ داشهوند آلمانی با پاهای کوتاه پرورش یافت، شکارچیان آلپین می توانند نژادی ایجاد کنند که نه تنها می توانستند برای دنبال کردن حیوانات استفاده شوند بلکه با توجه به طبیعت آرام و خونسردی که داشت برای برگرداندن حیوانات زخمی به صاحبانشان بدون آنکه آسیب بیشتری ببینند استفاده می شد. سگ داشبرک آلپین به عنوان سومین گونه سگ بویاب در اتریش در سال 1932 به طور رسمی به ثبت رسید، و امروزه بیشتر از آنکه به عنوان حیوان خانگی در خانواده ها نگه داری شوند به درد شکارچیان و نگهبانان می خورند.

  2. ویژگی های فیزیکی داشبرک آلپین

    • سگ داشبرک آلپین نسبت به خویشاوندان نزدیکش جثه بزرگتری دارد، عمدتا به این دلیل پرورش داده شده است تا بتواند با قدرت ارتفاعات زیاد کوه های آلپ اتریش را تحمل کند. مانند بسیاری از کشورهای دیگر که از سگ های شکاری که پا کوتاه بودند برای دنبال کردن و بیشتر نزدیک شدن به شکار استفاده می کنند. داشبرک آلپین بدنی تنومند و دراز بر روی پاهای کوتاه، و قوی اش دارد که باعث کاهش سرعت حرکت این سگ می شود. آن ها معمولا به رنگ های قرمز، قهوه ای یا سیاه هستند و فاقد هر گونه نشانه یا علامت های خاص بر روی پوستشان هستند. سگ های داشبرک آلپین پوست خزدار و دولایه ای دارد که به آن ها کمک می کند تا در کوهستان های سرد خود را گرم نگه دارند. که لایه بیرونی از یک روکش کلفت، ضدآب که دارای یک زیرلایه گرم و نرم است تشکیل شده است که هر دو به گرم نگه داشتن بدنش کمک می کنند.

  3. رفتار و خلق و خوی داشبرک آلپین

    • داشبرک آلپین به بنیه قوی و پرطاقتی که دارد معروف است، اگرچه چندان سریع نیست، ولی قد کوتاه و بدن کشیده و بسیار عضلانی دارد و به داشبرک آلپین کمک می کند تا بتواند رد بو را برای مدت طولانی دنبال کند. آن ها معمولا سگ های مهاجمی نیستند و شکار صاحبشان را بدون آنکه باعث بیشتر زخمی شدن آن شوند و یا اینکه بخواهند آن را بخورند برای صاحبشان می آورند، امروزه این کار آن ها را به شکارچیانی بسیار محبوب و همراه تبدیل کرده است. آن ها همچنین نژاد نسبتا دوستانه ای دارند، که برای کار کردن در کنار شکارچیان و سایر سگ های کارگر استفاده می شوند. داشبرک آلپین حیوانی باهوش و نترس است و باید تنها توسط صاحبی سر سخت و بی پروا اداره شود که بتواند او را متقاعد کند که صاحبش است و باید به دستوراتش عمل کند.

  4. تولید مثل و پرورش سگ داشبرک آلپین

    • داشبرک آلپین از اواسط قرن نوزدهم توسط شکارچیان برای تولید و داشتن حیوانی قوی بنیه و نترس پروش داده می شد، که این سگ نه تنها قادر به تحمل شرایط آب و هوایی سخت در ارتفاعات کوهستان ها بود بلکه سگی شجاع و اجتماعی نیز بود، که او را به همراه خوبی تبدیل می کرد. داشبرک آلپین اگر به عنوان سگ خانگی نگه داری و استفاده شود نیاز به تمرین و تحرک زیادی دارد زیرا از همان ابتدا پرورش آن به دلیل قدرت بدنی قوی و جنب و جوش زیادش بود. آن ها به کمترین نظافت و تیمار کردن نیاز دارند و تا بحال مشکل ژنتیکی خاصی در آن ها گزارش نشده است. سگ های ماده به طور میانگین تا 8 توله به دنیا می آورند که هنگام تولد نابینا هستند. داشبرک آلپین معمولا تا 12 سال عمر می کند.

  5. ویژگی ها و حقایق جالب درباره داشبرک آلپین

    • تصور بر این است که سگی مشابه با مشخصات سگ داشبرک آلپین در عهد باستان وجود داشته است که توسط شکارچیان استفاده می شده است، که در واقع از نژاد اصیلی بوده است که باعث محبوبیت نژاد داشبرک آلپین شده است. بین سال های 1881 تا 1885 پرنسس رودولف از خاندان سلطنتی هاسبورگ اصرار داشت تا سگ داشبرک آلپین در سفرهای شکاری اش همراهش باشد. داشبرک آلپین بسیاری نام های دیگر از جمله Basset des Alpes و Alpenlandischer Dachsbracke دارد که نام رسمی این سگ در زیستگاه بومی یعنی در اتریش است.